بازی های کازینو

ماشین اسلات: یک حکایت تاریخی

آیا تا به حال دستگاه اسلات را دیده‌اید؟ آیا می‌دانید چه چیزی در آن ماشین‌های رنگارنگ وجود دارد، چه چیزی باعث می‌شود که آن‌ها عمل کنند؟ اگر می‌خواهید در مورد تاریخچه ماشین اسلات و آن‌چه درون این جعبه‌های فلزی پر از پول وجود دارد، اطلاعات کسب کنید، ادامه مطلب را بخوانید.

تاریخچه ماشین اسلات

چارلز آگوست فی Charles August Fey

چارلز آگوست فی

فردی که اعتبار ساخت اولین ماشین اسلات به او نسبت داده می‌شود، چارلز آگوست فی نام دارد، یک تبعه آلمان که در اواخر قرن نوزدهم به سانفرانسیسکو نقل مکان کرد.
آقای فی که از ماشین‌های ابداع شده توسط مخترع همکار خود گوستاو شولتز که در سالن‌های آرایشگاه حضور گسترده‌ای داشت و فقط سیگار و نوشیدنی‌های رایگان می‌داد شگفت زده شده بود، تصمیم به ساخت دستگاهی جدید گرفت.
آقای فی که در آن زمان به‌عنوان مکانیک مشغول به کار بود، ساخت اولین دستگاه پذیرش سکه را در سال ۱۸۹۴ به پایان رساند و یک سال بعد، وی دومین دستگاه قمار خود را ساخت که به سرعت محبوب شد. بنابراین، آقای فی این فرصت را به دست آورد که کار خود را ترک کرده و تولید انبوه را شروع کند.
در ابتدا دستگاه‌های آقای فی فرصتی برای برنده شدن سیگار فراهم می‌کردند، اما تقاضای پرداخت پول نقدی باعث شد تا او در خلاقیت خود اصلاحاتی ایجاد نماید تا بتواند به عنوان جایزه، پول پرداخت کند.

در سال ۱۸۹۹ وی وسیله‌ای به نام لیبرتی بل «Liberty Bell» یا اولین مدل ماشین‌های اسلاتی که امروزه می‌شناسیم را راه‌اندازی کرد. این دستگاه به سه رول‌ با شش نماد مختلف تجهیز شده بود: خشت، دل، پیک، نعل اسب، ستاره و یک لیبرتی بل ترک خورده. رول‌‌ها وقتی حرکت می‌کردند که دسته بغل ماشین به سمت پایین هل داده می‌شد و برد به نمادهایی که بازیکن دریافت می‌کرد بستگی داشت، بیشترین پرداخت ۵۰ سنت بود که در هنگام ظاهر شدن سه لیبرتی بل روی خط پرداخت به برنده اعطا می‌شد.

یگر اختراع مشهور وی اولین دستگاه قرعه‌کشی پوکر بود که شامل پنج رول بود که هر کدام دارای ده کارت بودند. پرداخت دستگاه براساس ارزش دست بازیکن بود. به‌عنوان مثال، به بازیکنی که رویال فلاش داشت بیشترین مقدار پول پرداخت می‌شد. با این حال، داشتن جای خالی فقط برای ۵۰ کارت باعث می‌شد که ده پیک و سرباز دل غالباً از بازی خارج شوند و بدون این دو کارت، شانس هر بازیکن برای دریافت رویال فلاش به حداقل می‌رسید.
متأسفانه، در سال ۱۹۰۶ سانفرانسیسکو با زمین لرزه‌ای روبرو شد که هر چهار دستگاه «Liberty Bell» را نابود کرد. یکی از بازماندگان این ماشین‌ها را می‌توان در سالن لیبرتی بل شهر رنو در ایالت نوادا، جایی‌که ماشین به عنوان یک اثر عتیقه نمایش داده می‌شود، مشاهده کرد.

هربرت استفان میلز Herbert Stephen Mills

اگرچه اولین دسته از ماشین‌های اسلات تخریب شدند، اما فناوری ساخت آن‌ها زنده ماند و به‌سرعت توسط کارآفرینان فرصت طلبی مانند هربرت استفن میلز کپی شد.
آقای میلز کمپانی نوآوری شیکاگو را تأسیس کرد و تولید ماشین‌های میس لیبرتی بل، های تاپ و گلدن فالز را شروع کرد که به‌سرعت محبوب شدند. اغلب می‌شد این ماشین‌ها را در سالن‌ها، باشگاه‌های بولینگ، کلوپ‌های استخر و سایر مکان‌های تفریحی مشاهده کرد.
مدتی بعد، تولیدکنندگان ماشین‌های اسلات بزرگ‌تری را که دارای چرخ گردون بزرگ و بخش‌های رنگی بودند، آغاز کردند. برای برنده شدن، یک بازیکن باید بر روی رنگ شرط می‌بست، اهرم را می‌کشید و امیدوار می‌بود که چرخ در یکی از بخش‌های برنده متوقف شود. بسته به ابعاد چرخ، بخش‌ها به پنجاه تا صد رنگ مجهز بودند.
این نوع از ماشین‌های قمار طرفداران زیادی را به خود جلب کرد و به محبوب‌ترین بازی تبدیل شدند، اما بعد از مدتی که هیجان فروکش کرد آقای میلز بدون هدر دادن زمان، از جدیدترین بازی خود با نام کالامازو «Kalamazoo» پرده برداشت که یکی از ماشین‌های رده اول بود. هنگامی‌که ثابت شد دستگاه نمونه‌ای موفق است، موجی از کپی‌ها ایجاد شد که امکان داشت کمی ‌متفاوت بوده و یا حتی بهبود یافته باشند، اما هنوز هم بر اساس همان اصول ساخته شده بودند. کالامازو به بازیکنانش اجازه می‌داد حداکثر پنج سکه را وارد دستگاه کرده و یک دلار برنده شوند. در حالی‌که ماشین دوپلکس که توسط آقای فی ساخته شده بود به بازیکنان این امکان را می‌داد تا ده سکه را به دستگاه وارد کنند.

در نتیجه تکنیک‌های و روش‌های بازاریابی مختلف، تجارت میلز به سرعت رشد کرد و در سال ۱۹۲۷، وی به یکی از بزرگ‌ترین تأمین کنندگان ماشین‌های اسلات در سراسر آمریکا تبدیل شد. یکی از ویژگی‌های جالب توجه محصولات میلز که آن‌ها را از کالاهای ارائه شده توسط رقبا متمایز می‌ساخت این بود که انگیزه بیشتری به بازیکنان تزریق می‌کردند. به‌عنوان مثال، یک بازیکن همیشه می‌توانست پولی که در صورت برخورداری از ترکیب مناسب به‌دست می‌آورد را ببیند. علاوه بر این، هر بار که رول‌‌ها متوقف می‌شدند، بازیکن می‌توانست سه سطر از نمادها را مشاهده کرده و متوجه شود که دقیقاً چقدر به نتیجه مطلوب نزدیک بوده است.
سرانجام، مردم جسورتر شده و خواستار ماشین‌هایی با ارزش بیشتر شدند که این امر باعث ایجاد رقابت در صنعت شد. در سال ۱۹۲۸، چارلز فی اسلات دلار نقره یا اولین دستگاهی که سکه‌هایی با این اندازه را می‌پذیرفت، روانه بازار کرد.

در کمتر از سی سال، تولید ماشین‌های اسلات تبدیل به یک تجارت بسیار پرسود و محبوب بدل شد. در این بازه زمانی، بیش از یک میلیون دستگاه اسلات در مقیاس جهانی تولید شدند. امکانات جدیدی ایجاد شد که هرکدام تغییرات جدیدی به وجود آوردند، از جمله تعویض کیس آهنی به آلومینیوم که به طور گسترده‌ای مورد استقبال قرار گرفت. ماشین‌های اسلات از تقاضای فزاینده مؤسسات «Speakeasies» برخوردار شدند که یادآور بارهای امروزی بودند، اما در دوره ممنوعیت آن‌ها غیرقانونی تلقی شده و اغلب مورد هجوم قرار می‌گرفتند.

کازینو اسلات

دوره پس از رکود بزرگ

ماشین‌های اسلات حتی در دوران ممنوعیت و رکود زنده مانده و رونق گرفتند، اما رونق آن‌ها توسط همگان تحمل نمی‌شد و بسیاری از سیاستمداران و مأموران اجرای قانون آشکارا مخالفت خود را با این ماشین‌ها ابراز می‌کردند و حتی علیه این صنعت مبارزه می‌کردند. با این حال، تلاش‌های آن‌ها بی نتیجه ماند زیرا مردم به بازدید از سالن‌های محلی یا باشگاه‌های بولینگ ادامه دادند و ساعاتی را در مقابل اسلات‌ها می‌گذراندند.
در طول جنگ جهانی دوم، بسیاری از کارخانه‌ها به تولید اسلحه برای ارتش مشغول بودند، در حالی‌که آن کارخانجاتی که در ساخت اسلحه دخیل نبودند هم با کمبود آلومینیوم روبرو شدند. بنابراین، کارخانه‌ها مجبور شدند که به روکش‌های آهنی بازگردند. سرانجام، جنگ همه را درگیر خود کرد و تولید ماشین‌ اسلات از سال ۱۹۴۲ تا پایان جنگ جهانی کاملاً متوقف شد.
در حدود اوایل دهه ۵۰، سنگ‌تراش خودآموخته و هنرمند مشهور فرانک پالک Frank Polk نیز جذب ماشین‌های اسلات شد. آقای پالک مجموعه‌ای از کیس‌های چوبی دست‌ساز را برای ماشین‌هایی مانند Mills High-Tops ساخت که به دلیل طرح‌های شبیه به زندگی آن‌ها خیلی سریع مورد پسند واقع شدند. کیس‌ها اغلب شبیه سرخ‌پوست‌ها، کابوی‌ها، معدنچیان و دیگر چهره‌های دنیای غرب بودند. امروزه ساخته‌های پالک گنجینه‌ای برای مجموعه‌داران است.

نوآوری‌های بی‌لی

در دهه ۱۹۶۰ نوآوری دیگری در صنعت ماشین‌های اسلات توسط کمپانی بی‌لی Bally، شرکتی که بیش از سی سال در کار ساخت بازی‌های آرکید و ماشین‌های مشابه سکه‌ای بود، معرفی شد. این کمپانی به منظور بهره بردن از امکان تعداد زیاد خطوط پرداخت، استفاده از مدارهای الکترومکانیکی را پیاده‌سازی کرد. علاوه بر این، بی‌لی شیار تک سکه‌ای را حذف نموده و مکانیسم پرداخت ناودانی را نصب کرد که به یک دستگاه اسلات امکان می‌داد بدون کمک شرکت کننده، مبلغ ۵۰۰ سکه را پرداخت کند.
نوآوری‌های این شرکت اجازه داد تا از رقبای خود پیشی بگیرد و بر صنعت مسلط شود به‌گونه‌ای که حدود ۹۰% از کل ماشین‌های اسلات در ایالت نوادا در دهه ۱۹۷۰ تحت کنترل آن‌ها بود. در سال ۱۹۶۷، بی‌لی اولین دستگاه اسلات با نام «۸۰۹» را راه اندازی کرد که پرداختی متناسب با مبلغ واریز شده ارائه می‌داد. حداقل شرط برای ماشین یک سکه تعیین شده بود، در حالی‌که حداکثر شرط پنج سکه بود.
در دهه ۱۹۸۰ این شرکت سری E خود را روانه بازار کرد که جهشی بزرگ به سمت ماشین‌های اسلات امروزی بود. این دستگاه‌ها به ریزپردازنده‌هایی مجهز بودند که هر حرکتی را که دستگاه انجام می‌داد کنترل می‌کردند، بعلاوه این فناوری جدید اطلاعات مربوط به سنجه‌های مختلف را ضبط و ذخیره می‌کرد، از جمله زمانی که آخرین پرداخت اتفاق افتاده بود، مبلغ پرداختی، تعداد دفعات بازی با دستگاه و غیره.
علاوه بر این، بی‌لی تراشه‌های موسیقی را در ریز پردازنده‌ها به کار گرفت و برای ماشین اسلات امکان تولید صداهای مختلف هنگام وارد کردن سکه‌ها یا چرخش‌ رول‌ها فراهم کرد.
با این حال، با توسعۀ فناوری‌های جدید بی‌لی از بازار عقب افتاد اما هم‌چنان در کار خود باقی ماند و انواع ماشین‌های جدید را عرضه کرد. در حال حاضر کمپانی IGT (International Gaming Technology) شماره یک صنعت است و بیشترین سودآوری را در بین سازنده‌های ماشین‌ اسلات دارد. علاوه بر این،IGT اولین فناوری ابری را که از سال ۲۰۱۱ در ماشین‌های اسلات بکار رفته، معرفی کرد.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن